KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

bawer

  1. kesa/ê bawerî heye, kesa/ê ku bawer dike

Ji wêjeyêBiguherîne

têbîniyên helbestê:
- ku bi wateya çi hatiye bikaranîn
- ko bi wateya heke, heger hatiye bikaranîn
- bibêm kurtkirina bibêjim e.

HerwihaBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *(e)welǝ- (hêvî kirin; bijartin), proto-îranî *werH- (bijartin; pê dan bawerkirin), hevreha viyan (-vê-) ya kurmancî, birrwa û wîstin (-wê-) yên soranî, avestayî ver- (pê dan bawerkirin, bijartin), fre-ver (bijartin), farisiya kevn (e)r pê dan bawerkirin, bijartin), pehlewî û parsî 'w'r'w- (bawer kirin), sogdî w'r'n (bawer kirin, bawerî pê hebûn), farisî baverîden û giravîden (bawer kirin; bi gotina kesekî kirin), osetî wirnin (bawer kirin), sanskrîtî ver- (bijartin, jê girtin), ermenî vawer (rast, dirist), latînî velle û volere (xwestin, viyan), lîtwanî velti (xwestin, hêvî kirin), inglîzî will (xwestin)

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

bawer kirin:

ZazakîBiguherîne

WateBiguherîne

  1. bawer, îtîmat, înanaç[1]

ÇavkanîBiguherîne