KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /kˤɛvˈnɪkˤ/
  • Jihevqetandin: kev·nik

Navdêr 1Biguherîne

kevnik

  1. kevnûnû, kevnenû, destê duyem,
    tiştên ku hatine bikaranîn û cara duyem tên frotin.

EtîmolojîBiguherîne

kevn + -ik anku piçekê kevn

Biguherîne

Bide berBiguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

kevnik

  1. pîstê serê ya diwerî û tûkil dide. pîstê serê ya mirî.
    'Serê min kevnik dide'.
    'Kevnik ketiye serê min'.

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kevnik , k-ya nerm (1,2)

  1. destmala berikan, kefî, kefîk
    • Fatima bi vê çîrokê dilê me bi xwe dișewitand û hêstirên xwe bi kevnika xwe paqij dikr ta ku dihișt hêstrên dêya min jî bêne xwarê û her dem gotinek digot:
      “ Erê dunya pûç e, petal e û fena ye ji ti kesî re nemaye “.
       — (ŞarJin jî xebatkar e [arşîv], Nerîn, 2015, r. 24)
  2. pateyên kevn

HerwihaBiguherîne

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

kevnik

  1. kevnenû

WergerBiguherîne

ÇavkanîBiguherîne

  1. Chyet, Michael L. (2003): Kurdish-English Dictionary, Ferhenga Kurmancî-Inglîzî, Yale University Press.