KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

HokerBiguherîne

 
anku çi der/cih

  1. çi cihî, çi derê, kîj cihî, kîjan derê
    • Mala te li kû ye?
    • Tu diçî kû?
    • Ew ji kû tê?
    • Hûn ji kû ne? (Hûn xelkê kû derê ne?)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

  • kû: Ew çû kû?
  • ji kû: Hûn ji kû hatin?
  • li kû: Tu li kû yî?

Bi zaravayên kurdîBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

hevreha soranî کوێ (kwê), farisî کجا (ko-ca) û forma kevnar کو (kû), avestayî 𐬐𐬎𐬛𐬁‎ (kudā) sanskrîtî कुह (kúha) û कुत्र (kútra), hindî किधर (kidhar), rûsî куда́ (kudá), sirbokroatî ку̀да / kùda, ukraynî куди́ (kudý), çekî kudy, albanî ku, latviyayî û lîtwanî kur, latînî quō, norwecî kvar, kor, danmarkî hvor, swêdî var, inglîzî where, almanî wo ... hemû ji proto-hindûewropî *kʷu-, *kʷo- (kû, li kû, çi cih?), têkilî kʷís (çi; ).

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

  1. Gava pez û bi taybetî mih serê xwe dikine ber hev û li hev kom dibin.[1]
    • Li germê pez ê serê xwe di ber hev ke, bi rê nare. Ew ketina kûyê.

ÇavkanîBiguherîne