KurdîBiguherîne

CînavBiguherîne

hir

  1. ev cî, cîyê ha, ev der, ev dever, cîyê ku kesê peyvdar li wir e û qala wî cîyî dike, wî dîyar dike, wî cîyî dide zanîn. hvm: "". djm: "".

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

hir, r-ya req

  1. heqîqî, ne zirr, ne dêmarî, ne sexte, rast, xwerû.
    dêya hirr, zilamê hirr gotinê texsîr nake.

EtîmolojîBiguherîne

   Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguherîne" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

WergerBiguherîne