KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /ɡoːˈʃɛː/
  • Jihevqetandin: go‧şe

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî goşe goşe
Îzafe goşeya goşeyên
Çemandî goşe goşeyan
Nîşandera çemandî goşe wan goşeyan
Bangkirin goşe goşeyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî goşeyek goşeyin
Îzafe goşeyeke goşeyine
Çemandî goşeyekê goşeyinan
 
goşeyekî sahekê

goşe nêr

  1. kuj, rex, tenişt, kêlek, kuje, kujî
  2. qulaç, qorzî, kunc, qunc
  3. kunc, stûn, kolumn,
    beşa di rojnameyekê yan kovarekê yan malperekê de ya ku herdem yan carine eynî nivîser tê de dinivîse

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Kullab-i gihandin dil û hestî herişandin
Birhên te ji qudret ko numan goşeyê i'caz
Peyweste kemanan li guhan goşe kişandin
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha din ya kurmancî kujî, soranî گۆشه(goşh) (goşe), farisî گوشه‎ (gûşe), pehlewî goşek, ji proto-hindûewropî *geu- (tewandin, çemandin). Köşe ya tirkî ji zimanekî îranî ye.

WergerBiguherîne