KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

fal

  1. remil, xêfzank,
    dîtina qedera kesekî yan tiştekî bi nerîna li tiştekî
    Jinika qereç falek vekir û got ku ew dê di belayekê de bimire.
    • Di yekê Avdarê de gihiştim Eyndîwarê. Herkesî ji min re digotin: Bextê te baş e, tu di serê Biharê de hatî vir, ji îro pêve bihar e, Bihara Eyndîwarê mîna bihara zozanên Kurdistanê ye ...
      Ev fala ko herkesî ji min re vedikir wisan derneket.. Bi hêjmar, mehek û sê rojan, bi şev û bi roj baran bariya. Bi hezar dijwarî min xwe digihand dibistanê.. Suxteyên dibistanê, mîna yên Amûdê, pirê wan Kurd bûn. Ji lewra me zû hevdû nas kir û me zû ji hev hez kir..
       — (HawarRojên derbasbûyî, Qedrî Can, hj. 391942)

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [Peyv?].

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

fal

  1. ajelên nêr yên nexesandî yên ku dikarin biperin:
    kerê fal,
    hespê fal

Biguherîne

WergerBiguherîne

ÇavkanîBiguherîne

  • Ferhenga Kamêran, r. 247

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

fal

  1. fal, fehl, fehlik