KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /zɛˈbɛʃ/
  • Jihevqetandin: ze·beş

NavdêrBiguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî zebeş zebeş
Îzafe zebeşê zebeşên
Çemandî zebeşî zebeşan
Nîşandera çemandî zebeşî wan zebeşan
Bangkirin zebeşo zebeşino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî zebeşek zebeşin
Îzafe zebeşekî zebeşine
Çemandî zebeşekî zebeşinan
 
Zebeş

zebeş nêr

  1. Şitî, şiftî, şimtî, şûtî, kal, kelek,
    fêkiyek bûstanî û girtîvilkesk û naviksor e.
  2. Mêwe, pirteqal, xox, mijmij, mûz, hilûk, kîwî.[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Nayê zanîn, hevreha zazakî zeveş, ji *zev- /*zem- (sar, sarma, zivistan), têkilî "zivistan", bi zazakî "zimistan".

Bo guherîna M/B bidin ber misilman/bisirman yan binêrin bizmar û ramûsan.

Bide ber ermenî ձմերուկ (cmêruk: zebeş) ji ձմեռ (cmêṙ: zivistan) + -ուկ (-uk: -k, -ik, -ok, nîşana biçûkkirinê) û gurcî საზამთრო (sazamt’ro: zebeş < zivistanî) ji სა- (sa-) + ზამთარი(zamt’ari: zivistan). Sebebê binavkirina wiha ihtimalen ji ber sarî û hînikiya zebeşî ye. Gelek normal e ku zimanên cîran peyvan ji hev werdigirin lê vê carê pirr balkêş e ku kurdî, ermenî û gurcî ne ev peyv lê fikra binavkirina vê mêweyê ji hev wergirtiye.

Biguherîne

Navê zanistîBiguherîne

Bi zaravayên dinBiguherîne

  • kurmancî: şêbeş, şebeş, cebeş, ceweş, jeweş, jebeş, zeveş, zewaş, zeweş, zebeş, şimtî, şimtu, şiftî, şivtî, şitî, şûtî, qerpûz, kal
  • soranî: şûwtî, şûtî, şîtû, şamî, henî
  • kirmanckî/zazakî: bueston, hendî, hindi, hindî, hendîye, zeweş, zebeş, zerweş
  • hewramî: henî, şûtî, şamî
  • kirmaşanî/kelhûrî: şamî, şûtî, şamû
  • feylî: şamî, şamû
  • lekî: şamî
  • şêxbizinî: şamî
  • lorî: şamî

WergerBiguherîne