KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
Hût (1)

hût

  1. Neheng, avilke, hûf, balîna,
    mezintirîn ajelê avî
    (dişibe masiyanguhandar gelek mezintir e)..
  2. Dêw, hin afirandiyên çîrokî yên dişibin mirovanpirr mezintir in.
  1. Her tişta/ê gelek mezin.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî حوت(ḧût) belkî ji aramî ܩܐܛܐ(qe'ta) ji yûnanî κῆτος (kῆtos)

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

hût

  1. Rût, bêmû, hilû, sifir
    (bi taybetî kesa/ê porê wî hatiye tiraşîn).

HerwihaBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji têkiliya "hût" (heywanê avî) û "hût" (serê bêmû) bi esehî nayê zanîn lê du teorî dikarin werin pêşkêşkirin:

  • "hût"a serî ji "hût"ê heywan e ji ber ku herdu hilû û bêpûrt/bê ne
  • "hût"a serî varyanteke "rût/rûs" e. Li hin deveran mirovên bêcil "rûs" in, darên bêpelg "rût" in û serên bêmû hût in. Eger ji vê be, hingê peyveke ji zimanên îranî ye.

WergerBiguherîne