KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /ɡɪɾeːˈdɑːn/
  • Jihevqetandin: gi·rêdan

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî girêdan girêdan
Îzafe girêdana girêdanên
Çemandî girêdanê girêdanan
Nîşandera çemandî girêdanê wan girêdanan
Bangkirin girêdanê girêdanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî girêdanek girêdanin
Îzafe girêdaneke girêdanine
Çemandî girêdanekê girêdaninan

girêdan

  1. bestin, îşkdan, asêkirin, pêkvegirêdan, biyekvekirin
  2. îmzakirin, tewqikirin, nîşankirin
    • Di nêva Ekradan carî ye (adet e, pir diqewime), şayed wekû dilê lawekî di keçekê da hebitin û ewê keçê nedine wî lawî, paşê bidine mirovekî dinê û ew jî dawetê bikitin, şeva gerdekê (şeva ku zava diçe nivîna bûkê), ew lawề ko dil di keçê da hebûye û nedanę wî, îcarê ew law ewî zavayî bi xwendinê û bi nisxeyan (niviştan, berbejnan) girê didin Waqi'en (rastî) jî ew zava tête girêdan û qadirê gerdekê nabitíń (nikare bizewice, nikare bûka xwe ji gîzanî bixe). — (Mele Mehmûdê BayezîdîAmadekar: Jan Dost Adat û Rusûmatnameê EkradiyeWeşanxaneya Nûbihar2010, r. 127, ISBN 9789944360678)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

girê + dan

WergerBiguherîne

navdêr