KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

genc

  1. xizne, gencîne, xezîne, kenz

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

genc

  1. keç û kurrên ku êdî ne zarok in lê hê nebûne jin yan zelam
  2. mirovên hê pîr nebûne

EtîmolojîBiguherîne

Ji tirkî genç (genc), hevreha azerî gənc, teterî genç, hemû ji tirkiya kevn *kenç ji maktirkî *kēnç ji *kēn- (mezin bûn) ku herwiha serekaniya peyva tirkî geniş (fireh) e jî. Ji heman rehî: qenc, kanc.

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Bi Melê xweştir ji mal û gewher û gencîne ye
Gewher û gencên Melê husn û cemala dilber e
Sed te'ale l-lah tebarek ev çi husn û cilwe ye
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

WergerBiguherîne