KurdîBiguherîne

HokerBiguherîne

eger

  1. ger, heke, heger, eke, ku, hek, erke, heger, hekî, heku,
    bi şertê ku
    • Min ji dil, ji bo we destûr e, eger diçin biçin. — (Mele Mehmûdê BazîdîTûhfetu'l-Xîlan Fî Zimanê Kurdan, Weqfa Mezopotamyayê, 2019, çapa 1em, r. 103, ISBN 978-605-80975-1-3)
    • Bi Qur'anê bi ayatê
      Eger pîrê xerabatê
      Bebêjit secde bin Latê
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî ئه‌گه‌ر(eger), farisî اگر(eger), belûçî اگاں(egan), pehlewî heker, farisiya kevn hekerem. Eğer ya tirkî ji zimanên îranî hatiye wergirtin.

Bi zaravayên dinBiguherîne

  • Kurmancî: eger

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

eger

  1. sedem, sebeb, binas, sûc
    Egera nesaxiya ti çi ye? (Tu ji ber çi nesax î? Tu çima nexweş î?)

WergerBiguherîne