KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

aprax

  1. dolme,
    goşt û girara ku di nav pelê mêwan yan yên kelemî re hatiye pêçandin
    • Hinek kevanî yên mala hêja berî roja îdê û hinek jî roja îdê serê sibê zû radibûn dest bi amedekirna xwarin (kutilk, pîçik, nanê sêlê, aprax, savar, tirşik, birinç û whd.ê) û vexwarinên ji gelek tahman dikirin. — (Kemal Tolan: Giringiya rojîgirtinê û hinek cejnên me êzidiyan, Avestakurd.net, 9/2006)

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji tirkî yaprak (pel, belg). Hin nimûneyên din yên ku di kurdî de "y" ya destpêkê ji peyvên ji tirkî deynkirî dikeve ev in: ol (ji tirkî yol ""), erpîze (ji tirkî yelpaze) û hêwaş (di soranî de bi maneya "hêdî, hêdîka" ji "yavaş" ya tirkî).

Biguherîne

WergerBiguherîne