KurdîBiguherîne

Rengdêr 1Biguherîne

şil

  1. Tişta/ê av pê ve,
    tişta/ê av yan ronatiyek din ketiye ser,
    tişta/ê di avê yan ronatiyek din hilandin.
    Cilên min li ber baranê şil bûn.
  2. Nixte, baranî.

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Xweş dibû wê saetê
    Pê xweş dibû sed lal û şil
    Pê ron dibû sed çav û dil
    (Feqiyê Teyran ~1620)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *sṷēid- (şîr; şilî), hevreha ksviḍ (şil bûn) ya sanskrîtî. Herwiha hevreha şîr ya kurmancî, sanskrîtî क्षीर (kṣîre: şîr), avestayî xşvid- (şîr) farisiya kevn şift- (şîr), farisî شیر‎ (şîr: şîr), soranî شیر(şîr) / şîr, zazakî şid / şit, hewramî şot. Herwiha hevreha şil (ruhn, şilî, têrav) ya kurmancî û rehê ksviḍ (şil bûn) ya sanskrîtî.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

Rengdêr 2Biguherîne

şil

  1. felc, şelal, seqet
    Şil û kor.

HerwihaBiguherîne

WergerBiguherîne