KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kelle

  1. ser, qoç, qiloç
  2. derbeya bi serî, lêdana bi serî (bi taybetî li goga futbolê)
  3. gir, tepe

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Bi metatezê ji *kelçe (piçekê kel anku serrût) ji kel + -çe, ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kel, kele, kelle, kulox, hilû, farisî كل‎ (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), inglîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kelle

  1. serî
  2. kilox, cimcim, qoq, qaqim, kele
  3. şo
    peynir kellesi şoyê penêr
  4. qulat
    şekerin kellesi seriyê şekir
  5. silm, simil
    buğday kelesi silma genim