KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî beq beq
Îzafe beqa beqên
Çemandî beqê beqan
Nîşandera çemandî beqê wan beqan
Bangkirin beqê beqino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî beqek beqin
Îzafe beqeke beqine
Çemandî beqekê beqinan
 
Beqikê hêşîn.
 
Beqek di avê de.

beq

  1. (heywan) Heywaneke ku bi pengizînê dimeşe
    (bi hêkan ji hev hildiberin).
    • Seraser qaf-i ta qafe rumûza hikmeti l-'eynî
      Beqa nînin li bo tiştî heta kengê bikîn piştî
      Di 'işqa wan perîrûyan werin dinyayê da deynî
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha soranî بۆق(boq) / boq, mazenderanî وگ (veg), kelhûrî qurrwaq û farisî قورباغه‎ (qûr-baẍê), hemû ji tirkî (zimanekî tirkîkî lê ihtimal e ne ji tirkiya Tirkiyê), bi tirkî kur-bağa, azerî qur-bağa, ozbekî qur-baqa, qazaxî құр-бақа (qur-baqa), tirkmenistanî gurbaga, gagawzî kurbaa, başkîrî баҡа (baqa), kirgîzî бака (baka), oyxirî پاقا (paqa), hemû ji maktirkî *baqa / *qurbaqa.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

WateBiguherîne

  1. (heywan) beq