rabûn ser xwe

KurdîBiguherîne

BiwêjBiguherîne

rabûn ser xwe

  1. rabûn, rabûn ser piyan, rabûn ser lingan, rabûn ji piyan ve
  2. xwe hazir kirin, xwe amade kirin
  3. ser hildan, bi dij rabûn

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Ji wêjeyêBiguherîne

  • Ew jî nemerdiyê nake, hema radibe ser xwe, radihêje şûrê xwe li serê mar dixe û dike qetqetî. Sê çar çêlikên baz hene, her çêlikekê qetekî datîne ber wan û yekî jî datîne dera hanê. — (Eslîxan Yıldırım, Pirtûka Herdemciwanê, Enstîtuya Kurdî ya Amedê, Çapa yekemîn, 2009, rp:15)

EtîmolojîBiguherîne

rabûn + ser + xwe

NavdêrBiguherîne

WergerBiguherîne