KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ferd

  1. kes, mirov, nefer, şexs
  2. takekes, ariz
  3. kit, tek

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • “We Eleyke esselam û Rehmetê”
    Bûye sunnet lew selam û redde ferd.
    Cumle ehwal paşê hingê kirne erd.
    (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî فرد(ferd)

Biguherîne

WergerBiguherîne

2. kîs, tûrBiguherîne

Cureyê peyvê nehatiye dayîn: Alîkarî:Cureyên peyvan
  1. (kîs, tûr) Guhartoyeke ferde.