KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şeref şeref
Îzafe şerefa şerefên
Çemandî şerefê şerefan
Nîşandera çemandî şerefê wan şerefan
Bangkirin şerefê şerefino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şerefek şerefin
Îzafe şerefeke şerefine
Çemandî şerefekê şerefinan

şeref

  1. firazî, rûmet, namûs, qedir, qîmet, nirx
    • Min dî ji xef -let cam di kef şahê Necef dil kir hedef
      Roj hat Şeref stêr bûne xef herçar teref nûra yeqeq
      Zulmet nema suhbet we ma nûra şema -lan çû sema
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

TêkildarBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [Peyv?].

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

şeref

  1. rûmet, firazwerî, şeref