KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Kesek masiyê bi şokê ve dike da ku bibe êm ku masioyên mezintir pê bigire.

êm nêr

  1. Xwarina ku didin heywanan.

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

TêkildarBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji tirkî yem (alif) ji yemek (xwarin).

WergerBiguherîne


Navdêr 2Biguherîne

êm

  1. demek kurt, bîsk, kêlî, kêlîk, muqdar, solix, bîst, çend saniyeyan, çend deqeyan
    • êmekê (bîskekê, demek kurt, gavekê)

WergerBiguherîne

Formeke lêkerêBiguherîne

êm

  1. (devkî): bêm, werim:
    Ez ê sibê êm. (Ez dê sibê bêm / werim.)