KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

 
Kesekî zeîf li çepê, yekî normal li navê û yekî qelew jî li rastê.

zeîf

  1. ne qelew, ne têrgoşt
  2. lawaz, qels, bêhêz, bêçare, ne sax, ne sax, ne qayîm, ne xurt, ne qewî

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Hingî diçî dijwar dibî
    Şêx pê zeîf û jar dibî
    Çend rojekan ma raketê
    (Feqiyê Teyran ~1620)

HerwihaBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî ضعيف‎ (że'îf) ji ضعف (że'ufe: zeîf bûn).

WergerBiguherîne