KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
muhtac muhtactir herî muhtac
muhtactirîn

muhtac

  1. Kesa/ê ku hewceyî tiştekî ye.
    Hevmane: hewcedar, lazim, pêdivî, pêwîst, hewcek, hewcok
    • Ko di şerqê Meh û Xurşîd-i ji şewqê bettilîn
      Lew ji sur surme didêrîn we ne muhtacê kil în
      Mest di nêv tor û lefan marê li selwê fittilîn
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî محتاج‎.

WergerBiguherîne