KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

mezûn

  1. destûrdar, destûdayî, izindayî, îcazedayî,
    kesa/ê ku destûra anku izina kirina tiştekî heye
    • Wan nîne bi kes çu rufq û rehmet
      Me'zûn bike terreyê di terrar
      Da hukim bikin li şah û xundkar
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)
  2. derçûyî, xerîc, perwerdekirî,
    kesa/ê ku biserketî fêrgehek qedandiye

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî مأذون(maˀḏūn).

BikaranînBiguherîne

Biguherîne

WergerBiguherîne