KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

maran

  1. embar, mexzen, depo, kîler
    • Li cem me hem maran û hem jî kîler dihatin gotin. — (Hozanê Bengî ji Serhedê di Koma "Zimanê Kurdî" li ser Rûnameyê de, 11/2012)

EtîmolojîBiguherîne

Ji ermenî մառան (maṙan) ji aramî ܡܕܢܐ(meddanei)

WergerBiguherîne

Formeke navdêrêBiguherîne

maran

  1. 'pirrjimara "mar") Binere: mar

WergerBiguherîne