KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /hɛzɛˈjɑːn/
  • Jihevqetandin: he·ze·yan

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî hezeyan hezeyan
Îzafe hezeyana hezeyanên
Çemandî hezeyanê hezeyanan
Nîşandera çemandî hezeyanê wan hezeyanan
Bangkirin hezeyanê hezeyanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî hezeyanek hezeyanin
Îzafe hezeyaneke hezeyanine
Çemandî hezeyanekê hezeyaninan

hezeyan

  1. jihalçûn, ji ber xwe axivîn, bêhişî, hay ji xwe tinebûn

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [Peyv?]

Biguherîne

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

hezeyan

  1. tewşikî, hezeyan
  2. pesn, beste
  3. bêhişbêjî