KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

diyare

  1. zikçûn, hinavêşî, îshal, fîşik,
    nesaxiya ku dema mirovî digire destava stûr ruhn e û pirr caran
  2. virrik[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Sal hezar û çil û yek çûn
    Ev xezel anî diyare
    (Feqiyê Teyran ~1620)

EtîmolojîBiguherîne

Ji fransî [Peyv?] diarrhée

WergerBiguherîne

2. ji "diyar + e"Biguherîne

Cureyê peyvê nehatiye dayîn: Alîkarî:Cureyên peyvan
  1. Binere: diyar