TirkîBiguhêre

LêkerBiguhêre

ayırmak

  1. kerî kirin, ker kirin, felq kirin
    elmayı dörde ayırdı
    sêv kirin çar felq
  2. hilanîn, jê hilanîn (ji tevahiyekê hi lanîna parçeyekê)
    çocuklara pastadan biraz ayırdım
    min ji pastayê hinek ji bo zarokan hilanî
  3. qetandin, veqetandin, raqetandin, cuda kirin, cihê kirin (bi astengekê, ji hevkirina cihekî)
    bahçeyi telle ayırmışlar
    bexçe bi têlan cihê kirine
  4. ji hev kirin, veqetandin, cihê kirin (ji bo jevdûrxistina tiştekî)
  5. cihê kirin, ciyawaz kirin, ji hev kifş kirin, jê ferq kirin (ji bo têgihîştina çawaniya tiştekî)
    iyiyi kötüden ayırmak
    çêyî ji xerabiyê cuda kirin
  6. vebijartin, bijartin, veqetandin
    kitab için resimler ayırdım
    min ji bo pirtûkê wêne vebijartin
  7. jê kirin, jê veqetandin, cuda kirin (ji bo xerakirina li hevkirina di navbera du kes an jî çend ke san de)
    kadını kocasından ayırdılar
    jinik ji şûyê wê kirin (an jî qetandin)
  8. ferqî xistin (an jî kirin) nava () , cudahî kirin nava ()
    çocuklarımı birbirinden ayırmam
    ez ferqiyê naxim nava zarokên xwe
  9. terxan kirin, veqetandin, cihê kirin
    bu odayı çocuklara ayıracağız
    em dê vê menzelê ji zarokan re cihê bikin