KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sîng sîng
Îzafe sîngê sîngên
Çemandî sîngî sîngan
Nîşandera çemandî sîngî wan sîngan
Bangkirin sîngo sîngino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sîngek sîngin
Îzafe sîngekî sîngine
Çemandî sîngekî sînginan

sîng nêr

  1. (anatomî) Beşa leşê mirovan û hin heywanan ya dikeve navbera zikî û gerdenê û organên wek dil û pişika di hendirê wê de ye.
    • Hatî şebak û pencerê
      Keşf bû ji sîng heta serê
      Xweşhorî û cebhetperê
      (Feqiyê Teyran ~1620)
  2. (erdnîgarî) Qûntar, ango pala çiya an, giran. Cîhê çiyayan ên xwar, serberjêr, qiyame.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha pehlewî û belûçî sêneg, zazakî û hewramî sîne, farisî sînê ji zimanên îranî.

Biguherîne

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

SoranîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

sîng

  1. Sîng.