TirkîBiguherîne

LêkerBiguherîne

alışmak

  1. hîra bûn, banîn, hogir bûn, elimîn, hîn bûn, hînî (tiştekî) bûn, fêrî (tiştekî) bûn, hoyî (tiştekî) bûn, hutî (tiştekî) bûn, mûtiya xwe dan (yekî)
    erken kalkmaya alışmış
    hînî zû rabûnê bûye, elimiye ku zû rabe
  2. fêr bûn, hînî (tiştekî) bûn, fêrî (tiştekî) bûn, lê rûniştin
    havaya alıştık
    em hînî hewayê bûn
    çevreye alıştık
    em elimîn der û dorê (ji bo ji tiştekî xeribiyê nekirin)
  3. lê hatin, lê rûniştin, lê bi keys bûn, întibaq kirin, lê banîn
    anahtar kilide alıştı
    kilît li qeflê hat
  4. kurmê (tiştekî) kirin, kurmê (tiştekî) hatin yekî) (ji bo rew şa ku hînî tiştekî dibe û tim wî tiştî dixwaze)
    sigaraya alıştı
    hînî cigareyê bû, kurmê cigareyê tê wî
  5. hînî (yekî) bûn, kurmê (yekî) kirin
    ona bu kadar alıştığıma inanamıyorum
    ez bawer nakim ku ez ev qas kurmê wî dikim
  6. lê rûniştin (ji bo windakirina tesîra tiştekî)
    dayağa alıştık
    em fêrî lêdanê bûn
  7. kedî bûn
  8. pê ketin, agir pêketin
    alışmış kudurmuştan
    beterdir hînbûyî ji dînbûyiyan xerabtir e