KurmancîBiguherîne

LêkerBiguherîne

nivîn lêkera xwerû

  1. razan, ketina xewê
    Tu di saet çenda de dinivî?
    Birayê min li nav ciya ye, dinive.
  2. (çûn def): çûn def kesekê bo encamdana kiriyara seksî

HevmaneBiguherîne

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
Du kes di nav nivînan de nivistî.

nivîn bi gelemperî pirjimar

  1. tiştên ku mirov li ser yan di bin ve dinivin anku radikevin anku razin anku xewê dikin
    (wek: mitêl, lihêf, betenî û balguh anku balîfk)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *ped- (meşîn, bi piyan livîn ji proto-hindûewropî *ped = ), proto-îranî *ni- (jêr, xwarê) + *ped- (ketin, asê bûn), hevreha avestayî ni-pes/z- (raketin, razan, xwe pal dan, xwe dirêj kirin ji pes/z- (ketin), sanskrîtî ni-ped, parsî ni-b'y- (raketin, razan, xwe pal dan, xwe dirêj kirin), pehlewî nibist- (avêtin erdê), xotanî nuved- (pal dan, dirêj kirin erdê), sogdî nips- (dirêj kirin erdê), soranî نووستن(nûstin) / nûstin (nivistin), kurmancî nivistin nivîsîn, ... Herwiha hevreha sanskrîtî ped- (ketin, çûn, livîn), latînî pessum → la: (jêr, xwarê, ber bi jêr ve), lîtwanî pedinti (hêdî meşîn), inglîzî fetch → en Çavkanî: Cheung

WergerBiguherîne