KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

mest

  1. Kesa/ê mey vexwariye û di bin bandora wê de maye.
    Hevmane: serxweş, mendehoş
  2. Kesa/ê bi kêfa wê / wî pirr bi tiştekê/î xweş bûye.
    Hevmane: bicoş, coşdar, bikêf, jihalçûyî, serxweş, sermest, mendehoş

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

Rendgêr:

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha yan ji farisî مست(mest), pehlewî mast (mest) ji *meyestê- (*meybûyî, bi meyê serxweşbûyî) ji mey.

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

HokerBiguherîne

mest

  1. Guhartoyeke meşt.

TirkîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

mest

  1. mest, sermest, sergeşte, serguzeşt
  2. mes, laçîn, kale, mihsik