KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mîr mîr
Îzafe mîrê mîrên
Çemandî mîrî mîran
Nîşandera çemandî mîrî wan mîran
Bangkirin mîro mîrino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mîrek mîrin
Îzafe mîrekî mîrine
Çemandî mîrekî mîrinan

mîr nêr

 
Mîr Bedîrxan
  1. prens, key, paşa, qiral, melik, padîşa, serok, serdar, serwer, pêşeng, pêşewa
    • Û ehlê ekrad eger xwecihî(gundî, bajarî) eger rawend(koçer)qewî zêde hakimperest û axaperest in. Zêde ita'eta(fermanpejirandina, milxwariya ji bo) hakiman û mîr û axan dikin. Bilanî hakimêd wan fileyek jî bibitin êdî zêde îta'et dikin. Lakin ji hemcinsêd xwe dexsê (hesûdiyê) dikin. Bi înad û kîn û kudûret in. Eger ji cinsê wan yekî jê ra bibine hakim û axayêd wan, îcarê ewî qebûl nakin û ta’eta wî nakin. Elbette fesadekî peyda dikin.— (Mele Mehmûdê Bayezîdî Amadekar: Jan DostAdat û Rusûmatnameê EkradiyeWeşanxaneya Nûbihar2010, r. 62, ISBN 9789944360678)
    • Secdeyek ber wan du birhan nagirit cih sed nimaz
      'Îd e û mîrê me îro dergehê lutfê vekir
      Go Mela hingî bixwazî dê bidim bes tu bixwaz
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Binêre herwihaBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî أمير(emîr). Ketina herfên dengdar (vokal, vowel) ji destpêka peyvên ji erebî deynkirî di kurdî de tiştekî gelek normal e: Îbrahîm > Birahîm, Îsmaîl > Simayîl loma emîr > mîr jî.

WergerBiguherîne

Rengdêr 1Biguherîne

mîr

  1. (Xorasan) sax, saxlem, bisilamet

WergerBiguherîne

Rengdêr 2Biguherîne

mîr

  1. (hûrûmûr) Binere: mûr