KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
kil

kil nêr, k-ya nerm

  1. Rengê reşjin li bijangên çavên xwe didin (daku bijang tarîtir yan bihêztir yan stûrtir bibin).
    Kilê dutmam u pismama dermanê bîtikane.
    Hevmane: sirme, maskara, rîmel

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevrehên soranî کل(kil) (kil), کڵه (kiłe) û کله (kile), herdu ji erebî كحل‎ (kuḥil - bi erebiya devokî herwiha kol, kiḥel, kiḥil) ji aramî ܟܘܚܠܐ(kuḥla), hevreha îbranî כחל‎, (kaḥal), ji akadî [skrîpt hewce ye] (guḥlu). Bi rêya erebî li piraniya dinyayê belav bûye: inglîzî kohl, fransî khôl, almanî kajal, rusî кайал (kajal) (kayal)... Ji eynî rehî: alkol, alkohol.

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

kil , k-ya req

  1. kan, kiyan, kilandin, şilqandina meşkê, şilqîna meşkê
  2. hejandin, hejîn:
    kil bûn (hejîn, pêş û paş livîn)
    kil kirin (hejandin)

Ji wêjeyêBiguherîne

  • Piştî van agahdariyên di derbarê Ahmet Turkî de êdî divêt mirov li ser fikir û helwêstên wî jî du gotinan bibêje ko bê ew çima di serokatiya vê (DTP) partiyê de weha mîna hêlkanê kil dibe û gah dihere û gah tê. — (Enwer Karahan: Her û were Ahmet Turk, Nefel.com, 7/2008)

Biguherîne

WergerBiguherîne

3. dava bi derqûna heywanan veBiguherîne

Cureyê peyvê nehatiye dayîn: Alîkarî:Cureyên peyvan
  1. Guhartoyeke kilik.

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kil

  1. kil, kîlte, bekre
  2. gil, gêl, gilk, xenêke