KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî guhdar guhdar guhdar
Îzafe guhdara guhdarê guhdarên
Çemandî guhdarê guhdarî guhdaran
Nîşandera çemandî guhdarê guhdarî wan guhdaran
Bangkirin guhdarê guhdaro guhdarino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî guhdarek guhdarek guhdarin
Îzafe guhdareke guhdarekî guhdarine
Çemandî guhdarekê guhdarekî guhdarinan

guhdar mê û nêr

  1. kesa/ê guh dide tiştekê/î, kesa/ê tiştekê dibîze
    guhdarên radyoyê
    kesên guh didin radyoyê
    • Carek ji caran rehmet li bab û dayed guhdaran. — (Mele Mehmûdê BazîdîCami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê KurmancîLîs2010, çapa 1em, r. 71, ISBN 978-605-5683-27-6)
    • Her kesê guhdarê Mewlûda Nebî
      Dergehê mîzgîniyan dê lê vebî
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)
  2. îtaetkar, kesa/ê li gor gotina kesekê/î dike

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji guh + -dar.

WergerBiguherîne