KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
dil û ceger

ceger

  1. cegera reş: mêlak, kezeba reş, pişa reş,
    organa leşî ya xwarinê dihelîne û jehran diruxîne
  2. cegera spî: pişa spî, kezeba spî,
    organa leşî ya nefes pê têt kişandin
  3. dil, qelb, hinav
    Ceger li min sot. (Dilê min şewitand.) (burnt 'broke' my heart)
  4. (mecazî) cesaret, bistehî, wêrekî, curet
  5. gotin bu kesên gelek ezîz li def mirovî, herwiha bu zarokên mirovî jî tê gotin

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Bi avesta yâker, bi farisiya navîn ceker. Peyva ceger'ê ji farisiya navin ket kurdî. Bi kurdiya orijînalî ev peyv divê yeger bibû, lê bûye winda.

avestayî: yākar- ("ceger")
pehlewî: yākar, ǰākar ("ceger")
farisî: ǰiger ("ceger")
osetî: iger ("ceger")
belûçî: ǰagar ("ceger")
kurdî: ceger
zazakî: 'ǰīger alfabeya arî
sanskrîtî: yākrt- ("ceger")
yûnanî: hepar ("ceger")
latînî: jecur ("ceger") ...
Çavkanî: Horn p.157, Watkins p.102, MacKenzie P.128, Etymonline

WergerBiguherîne